Thursday, April 14, 2005

Bad Omen

I made this poem/song 4 years ago, so definitely I know this poem/song is still childish as well as the author (well, until now) *ehem*. It was one of the signs that my very first relationship will end soon and eventually would break my heart. I thought I was the one who’s gonna make the first move to break – up with her but it was the other way around…



Sa Aking Paglaya


Paano ako magpapaalam sa iyo
Kung ako’y di pa malaya
Huwag kang magpakita sa aking luhaan
Dahil ako’y nasasaktan
Hindi ko sinasadyang iwanan ka
Ngunit kailangan mong tanggapin
Marahil, di ako naglakas – loob sabihin
Na kailangan ko nang lumaya
Ayoko pang dagdagan ang iyong pagdurusa
Alam kong hindi mo ito kakayanin
Hindi sapat ang paghingi ko ng pagpapatawad
Ngunit ito lang ang alam kong gawin
Wala akong hangaring ika’y saktan
Subalit ito lamang ang alam kong paraan
Hayaan mo na magpaalam ako
Para sa ikabubuti natin ito
Sadyang Ganyan lang ang gulong ng buhay
Di mo alam kung kailan ito titigil
Ito lamang ang pakatandaan mo, minahal kita
Dahil naging parte ka ng buhay ko.

2.48 pm March 29, 2005

-------------------------------

This isn’t my lucky summer…nagkadamalas – malas ata ako…I don’t want to elaborate any further…lalo lang sasakit ang ulo ko. Hindi ko na din maisip kung anong mga paraan ang gagawin. Sana ang mahabaging Panginoon ay naririnig ang mga simpleng daing ng kanyang nawawalang tupa. At sana bago matapos itong bakasyon na ito ay maayos ko ang lahat ng gusot na pinasukan ko.
Pahiram nga ng baril…baka sakaling makatulong ito…


0 Comments:

Post a Comment

<< Home